Kinderen en grootouders

 

Rol van grootouder

 

Grootouder worden wordt vaak omschreven als “het plezier van een ouder ervaren zonder de dagelijkse verantwoordelijkheden en beslommeringen te moeten opnemen.”

 

De grootouderrol is de laatste jaren sterk gewijzigd. Heel wat grootouders zijn nog aan het werk. Ze zijn nog steeds actief, voelen zich fit en hebben veel energie. Ze willen zelf nog veel doen eens ze de pensioenleeftijd hebben bereikt. Ze willen genieten van het leven. Wat altijd werd uitgesteld omwille van het werk en de kinderen komt eindelijk aan bod wanneer men op pensioen gaat.

 

Als grootouder ben je meer toeschouwer dan opvoeder. Een zekere afstand bewaren is belangrijk.  De ouder is de opvoeder. Jij als grootouder kan hulp bieden als dit wordt gewenst maar je bemoeien met de opvoeding van je kleinkind of beslissingen nemen in verband met de opvoeding doe je beter niet.

 

 

Grootouder als opvangouder?

 

Wat doe je als grootouder wanneer je wordt gevraagd om enkele dagen de zorg van je kleinkind op je te nemen? Je weet dat de plaatsen binnen de kinderopvang schaars zijn en dat kinderen dagelijks naar de opvang brengen financieel heel wat gevolgen kan hebben. Grootouders moeten een bewuste keuze maken of ze zich al dan niet intens bezighouden met hun kleinkind(eren) en dit is niet altijd evident. Ze nemen deze taak dikwijls op om hun kinderen te ondersteunen.

 

Sommige grootouders willen hulp bieden in noodgeval maar de dagelijkse zorg opnemen doen ze liever niet. Ze maken de keuze om het wat rustiger aan te doen en wat meer te genieten van het leven. Andere grootouders kiezen wel dagelijks in te staan voor de opvang. Ze willen hun eenzaamheid doorbreken, voelen zich zo nog nuttig. Andere grootouders denken onvoldoende tijd te hebben besteed aan de opvoeding en zorg van hun eigen kinderen en willen nu extra tijd vrijmaken voor hun kleinkind om te vermijden dat ze dezelfde fout twee keer maken. Welke keuze grootouders ook maken, als ouder moet je deze respecteren.

 

 

Wie is wie

 

Door de verbeterde gezondheidszorg en een andere levensstijl leven we steeds langer. De vele wijzigingen in de gezinssamenstelling maken het ook niet altijd eenvoudig. Kinderen komen in contact met overgrootouders, grootouders, ‘plus’-, ‘mee’-  of ‘stief’-grootouders…

 

Een grote groep kinderen komt in een nieuw samengesteld gezin terecht. Grootouders langs moederzijde en langs vaderzijde kregen een aanspreektitel van bij de geboorte. Nu worden ze soms nog geconfronteerd met een ‘plus’-grootouder of ‘stief’ -grootouder. Ook van de ‘plus’-grootouder vraagt dit een inspanning. Maak afspraken met de ‘plus’-kleinkinderen hoe ze je zullen aanspreken. Geven ze de voorkeur om je gewoon bij naam aan te spreken, laat dit dan toe. Ze hebben immers al een oma en opa.

 

De kinderen van de nieuwe partner van je zoon of dochter rekenen erop dat ze een plaats krijgen en willen zich welkom voelen. Als grootouder moet je net als de pluskleinkinderen leren omgaan met de nieuwe situatie. Hoe de band tussen beiden evolueert is afhankelijk van verschillende factoren. Denk hierbij aan de leeftijd van de kleinkinderen, woonplaats en het contact dat je hebt met je eigen kinderen.

 

 

Grootouders en persoonlijk contact met hun kleinkind(eren)

 

Grootouders willen iets betekenen voor hun kleinkind. In de ideale omstandigheden is er voldoende contact tussen beiden. Dit kan echter ook minder positief uitvallen door verschillende factoren. Zo kan de afstand tussen beiden groot zijn waardoor regelmatig contact beperkt wordt. De relatie tussen grootouders en ouders is niet optimaal. Het contact met de partner verloopt moeilijk waardoor grootouders hun kleinkind(eren) weinig zien of een echtscheiding bij de kinderen maakt dat het contact met kleinkinderen weg valt.

 

Grootouders hebben het recht om in contact te blijven met hun kleinkind(eren). Er wordt verondersteld dat beide partijen tot een overeenkomst kunnen komen om bezoeken te regelen. Lukt dit niet dan kunnen grootouders via de rechtbank een persoonlijk contact met hun kleinkind(eren) vragen. De gerechtelijke procedure is een laatste redmiddel. Er zal steeds een beslissing genomen worden in het belang van de kinderen en niet in dat van de grootouders. Elke beslissing wordt op maat genomen.

 

Voor juridisch advies kan je steeds terecht bij de diverse justitiehuizen.

 

OPVOEDING